ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಲ್ಪನೆಗೂ ನಿಲುಕದ ಅದ್ಭುತಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಅಂತಹದ್ದೇ ಒಂದು ಘಟನೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನಗರಿ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದೆ. ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತನ್ನ ಹೆತ್ತವರಿಂದ ದೂರವಾಗಿ, ಅಪರಿಚಿತ ನಗರದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದ ಬಾಲಕಿಯೊಬ್ಬಳು ಕೊನೆಗೂ ತನ್ನ ಪೋಷಕರ ಮಡಿಲು ಸೇರಿದ್ದಾಳೆ. ಕೇವಲ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಹೆಸರು ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿದ್ದ ಬಾಲಕಿ ತನ್ನ ಮನೆ ತಲುಪಿದ್ದು ಹೇಗೆ? ಈ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ವರದಿ ಇಲ್ಲಿದೆ.
ಅಪರಿಚಿತ ನಗರದಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷಾಟನೆ:
ಸುಮಾರು ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೆಂಗೇರಿಯಿಂದ ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದ ಈ ಬಾಲಕಿ ಹೇಗೋ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದ್ದಳು. ಮೈಸೂರಿನ ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಈಕೆ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಲಷ್ಕರ್ ಠಾಣೆಯ ಪೊಲೀಸರು ಆಕೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಾಲಕಿಗೆ ತನ್ನ ಊರು ಅಥವಾ ಮನೆಯ ವಿಳಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಮಾಹಿತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಪೊಲೀಸರು ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟರೂ ಪೋಷಕರ ಸುಳಿವು ಸಿಗದಿದ್ದಾಗ, ಆಕೆಯನ್ನು ಮೈಸೂರಿನ ಸರ್ಕಾರಿ ಬಾಲ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ನೆನಪಿನ ಸುರುಳಿ ಬಿಚ್ಚಿದ ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚನೆ:
ಬಾಲ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಬಾಲಕಿಗೆ ವಸತಿ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಕಲ್ಯಾಣ ಸಮಿತಿಯ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಲಕಿ ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಕೆಲವು ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. “ನಮ್ಮ ಮನೆ ಕೆಂಗೇರಿಯಲ್ಲಿದೆ ಮತ್ತು ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರ ಒಂದು ಮಸೀದಿ ಇತ್ತು” ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಸುಳಿವನ್ನು ಆಕೆ ನೀಡಿದ್ದಳು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಆಕೆಗೆ ತನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯ ಹೆಸರುಗಳು ಮಾತ್ರ ಸರಿಯಾಗಿ ನೆನಪಿದ್ದವು.
ತನಿಖೆ ಮತ್ತು ಪೋಷಕರ ಪತ್ತೆ:
ಬಾಲಕಿ ನೀಡಿದ ‘ಕೆಂಗೇರಿ’ ಮತ್ತು ‘ಮಸೀದಿ’ ಎಂಬ ಸುಳಿವನ್ನು ಬೆನ್ನತ್ತಿದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೆಂಗೇರಿ ಪೊಲೀಸರ ಸಹಾಯ ಪಡೆದರು. ಕೆಂಗೇರಿ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ದಾಖಲಾಗಿದ್ದ ನಾಪತ್ತೆ ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ, ಬಾಲಕಿಯ ಪೋಷಕರು ನೀಡಿದ್ದ ದೂರು ಪತ್ತೆಯಾಯಿತು. ಪೊಲೀಸರು ಕೂಡಲೇ ಪೋಷಕರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಬರುವಂತೆ ತಿಳಿಸಿದರು.
ಕಣ್ಣೀರಿನ ಮರುಮಿಲನ:
ಮೈಸೂರಿನ ಮಕ್ಕಳ ಕಲ್ಯಾಣ ಸಮಿತಿಯ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ಮಗಳು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾದರು. ತನ್ನ ಕಳೆದುಹೋದ ಮಗಳು ಕಣ್ಣೆದುರು ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಪೋಷಕರ ಕಣ್ಣಾಲಿಗಳು ತೇವಗೊಂಡವು. ಬಾಲಕಿ ಕೂಡ ತನ್ನ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. ಮಕ್ಕಳ ಕಲ್ಯಾಣ ಸಮಿತಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ರವಿಚಂದ್ರ ಅವರು ಅಗತ್ಯ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿ ಬಾಲಕಿಯನ್ನು ಆಕೆಯ ಹೆತ್ತವರ ವಶಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸಂದೇಶ:
ನಾಪತ್ತೆಯಾದ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತೆ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಈ ಘಟನೆ ಮೂಡಿಸಿದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪೋಷಕರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನೆಯ ವಿಳಾಸ ಮತ್ತು ಫೋನ್ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಡುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯ ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಬಾಲ ಮಂದಿರದಂತಹ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸರ ಸತತ ಪ್ರಯತ್ನವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಮರುಮಿಲನಗಳು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ.
ಮುಕ್ತಾಯ:
ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಅಜ್ಞಾತವಾಸ ಮುಗಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿರುವ ಈ ಬಾಲಕಿಯ ಜೀವನ ಈಗ ಹೊಸ ತಿರುವು ಪಡೆದಿದೆ. ಭಿಕ್ಷಾಟನೆಯ ಕರಾಳ ಹಾದಿಯಿಂದ ಪಾರಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಜೀವನದತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಬಾಲಕಿಯ ಭವಿಷ್ಯ ಉಜ್ವಲವಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸೋಣ.