ಮನುಷ್ಯ ಮೂಲತಃ ಸಂಘಜೀವಿ. ಪ್ರೀತಿ, ಸಂಬಂಧ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳಿಗಾಗಿ ಪರಸ್ಪರರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗುವುದು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅವಶ್ಯಕತೆ. ಆದರೆ, ಈ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ಮನುಷ್ಯ ಇಂದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಬಾಹ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಮೊರೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ತಂಬಾಕು, ಮದ್ಯಪಾನ ಮತ್ತು ಮಾದಕ ದ್ರವ್ಯಗಳ ಮೇಲಿನ ಈ ಹಾನಿಕಾರಕ ಅವಲಂಬನೆಯು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಅಕಾಲಿಕ ಸಾವಿನತ್ತ (Premature Death) ದೂಡುತ್ತಿದೆ.
ಜನರು ಈ ವಿಷವರ್ತುಲಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುವುದು ಏಕೆ?
ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಜನರು ಇವುಗಳತ್ತ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಲು ಹಲವು ಕಾರಣಗಳಿವೆ:
- ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯ ಕುತೂಹಲ: ಹೊಸದನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ (Experiment) ಹಂಬಲ.
- ಸಹಪಾಠಿಗಳ ಒತ್ತಡ (Peer Pressure): ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಂಬಲ.
- ಕೌಟುಂಬಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು: ಅಸ್ಥಿರ ಕುಟುಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಪೋಷಕರ ಗಮನದ ಕೊರತೆ.
- ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಪ್ರಭಾವ: ಚಲನಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ವೆಬ್ ಸೀರೀಸ್ಗಳಲ್ಲಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಗ್ಲೋರಿಫೈ (Glorification) ಮಾಡುವುದು.
‘ಬೇಡ’ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಧೈರ್ಯ (Learning to say NO):
ಈ ವ್ಯಸನಗಳಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಇರುವ ಮೊದಲ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಎಂದರೆ ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣ. ಆದರೆ, “ಬೇಡ” ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಅಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರ ಬೆಂಬಲ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಇವು ಬೀರುವ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಂತರ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದು ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಗುಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ:
ಪ್ರತಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ತನ್ನದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪ್ರತಿಭೆ ಮತ್ತು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ. ವ್ಯಸನಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾದವರನ್ನು ‘ಅಸಮಾಜಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿ’ ಅಥವಾ ‘ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಪೀಡೆ’ ಎಂದು ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಹಚ್ಚುವುದು ತಪ್ಪು. ಅವರು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಅವರ ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಹೊಣೆ.
ಸಮಾಜದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ:
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ವ್ಯಸನಿಯಾಗಲು ಒಂದು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಈ ಸಮಾಜವೇ ಕಾರಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅವರನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ನೋಡುವ ಬದಲು, ಅವರ ನಿಜವಾದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು. ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಈ ಅವಲಂಬನೆಯ ಕರಾಳ ಮುಖವನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡದಿದ್ದರೆ, ಅವರಲ್ಲಿರುವ ನೈಜ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲೇ ಸಾವು ಅವರನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ಉಪಸಂಹಾರ:
ಜೀವನವು ಅಮೂಲ್ಯವಾದದ್ದು. ವ್ಯಸನಗಳ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಯಾವುದೇ ಬಾಹ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಅವಲಂಬನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯ. ಇಂದೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ವ್ಯಸನಮುಕ್ತ ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಕೈಜೋಡಿಸಿ.